Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
15 okt 2020

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.


"Dagelijkse perikelen van 't poezenvrouwtje "

avontuurlijke belevenissen van
Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, Trigger, Spotje, Knoetje, Shiye , Sumi en natuurlijk kitten Zatou

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.



Veel leesplezier toegewenst met vooral veel lachwekkende, vrolijke momenten !

Namens Poezenvrouwtje.
“Uit OUDE DOOS “ Poezenvrouwtje vertelt :
Jeugdherinneringen, hoe was t toen, tederheid, liefde voor, ondeugden, streken, mooie & fijne momenten
Maar ook van u... verras ons ermee! Deel ze met ons!

Onderwerp:

#jeugdherinneringen-jaren ‘60- wie kent deze nog?/ Snijbonen-molen 21 sept 2020 14:40 #26335

  • poezenvrouwtje
  • poezenvrouwtje's Profielfoto Onderwerp Auteur
  • aanwezig
  • Moderator
  • Moderator
  • liefde overwint alles
  • Berichten: 14747
  • Karma: 15
  • Ontvangen bedankjes 13657

De Snijbonen-molen... Wie kent hem nog ?



Hiermee maakte je snijbonen in vroegertijd. Dat was toen nog niet in potjes of blik te verkrijgen. Je haalde de groente rechtstreeks bij de boer, vaak hadden die een stuk van hun “deel” op de boerderij ingericht met wat houten kistjes waar de vers van ‘t land gehaalde groentes in lagen. Wat je hebben wilde werd afgewogen en kreeg je mee in een oude krant gerold. Thuis waste en sneed je de puntjes eraf en wij mochten dan draaien terwijl de ander de bonen er 1 voor 1 instopte. Aan de voorzijde kwamen dan de gesneden stukjes eruit die werden opgevangen en gekookt.

De snijbonenmolen zat vastgeklemd aan de rand van het tafelblok of aanrechtblad en nadien werd deze schoongemaakt weer opgeborgen voor een volgend gebruik.
Toch had ‘t wel wat want spelenderwijs leerde je koken en hielp je automatisch mee in de keuken.

Poezenvrouwtje van de 10 Persjes:

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.


Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, Trigger, Spotje, Shiye ,Knoetje, Sumi & kleine Zatou !

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.

Dit bericht bevat afbeeldingen als bijlage.
Log in of registreer om die te bekijken

De volgende gebruiker (s) zei dank u: louisse

Gelieve Inloggen of een account aanmaken om deel te nemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door poezenvrouwtje.

#jeugdherinneringen-jaren ‘60- wie kent deze nog?/ 1e bromfiets 30 sept 2020 15:37 #26346

  • poezenvrouwtje
  • poezenvrouwtje's Profielfoto Onderwerp Auteur
  • aanwezig
  • Moderator
  • Moderator
  • liefde overwint alles
  • Berichten: 14747
  • Karma: 15
  • Ontvangen bedankjes 13657

De 1e bromfiets...Solex geheten


Onze pastoor had er een om zo zijn onderdanen te kunnen bezoeken. In die tijd hadden pastoors nog geen eigen woning en een huishoudster die voor hen kookte en de was deed. Het klooster diende daarvoor dat aan de kerk verbonden was. Meneer pastoor had daar een werkkamer en dus kon je via de Pastorie aanbellen en hem daar een bezoek brengen om dringende zaken te bespreken.

Aangezien meneer Pastoor dus geen eigen voorzieningen had ging hij elke dag op zijn Solex naar 1 van zijn onderdanen, dit was altijd laat in de middag en dus rond etenstijd. Zo kon hij nadien nog blijven voor de koffie en als wij in bed lagen de onderwerpen bespreken met mijn ouders. Dit alles na een warme maaltijd, mijn moeder kookte en je moet denken, in die tijd was je blij met het kleine beetje groente, stukje vlees en de aardappelen om alle mondjes te vullen. Onze pastoor was een forse man met een goede eetlust en dus ging het grootste stuk vlees op zijn bord. Er bleven nooit geen restjes over voor de volgende dag ...mama moest maar zien dat ze weer wat op tafel toverde en was dus niet zo blij dat meneer Pastoor zijn benen onder onze tafel schoof.

Mede omdat hij nadien nog bleef hangen...een aantal koppen koffie achterover sloeg en ook nog verlangde dat hij zijn dikke sigaar kon uitzoeken uit de sigarendoos. Uiteraard sloeg hij ook een borreltje Jonge Jenever met suiker niet af! Het moest er allemaal maar zijn want dat was nu eenmaal zo.
IK weet nog goed dat ik op de trap zat omdat ik beneden naar de wc moest...je had boven immers die voorziening niet...en hoorde mama op een gegeven moment haar stem wat verheffen (iets wat zij zelden tot nooit deed, mijn moeder was goed Katholiek en had respect, zeker voor de Pastoor) maar....meneer Pastoor had het te bruin gebakken voor haar met zijn opmerking: “ ik denk dat het tijd is dat er een zieltje bij komt in dit gezin”

Zo afgelegen lag de kerk in ons dorp, indertijd werd er eerst een kerk gebouwd en daarna werden de huizen er omheen gezet, zo ook hier. Je ziet de landerijen er omheen. We kunnen ons dat nu niet meer voorstellen, maar toen was dat zo...

Welnu...nog voor papa zijn mond kon openen zij mijn moeder enigszins geagiteerd... Wel meneer Pastoor ... het is zo al moeilijk genoeg om de eindjes aan elkaar te knopen, de kinderen te kleden, de rekeningen te betalen en ook nog eens 1 keer in de maand meneer Pastoor van al zijn geneugten te voorzien terwijl ik nu morgen geen restjes meer heb om op te warmen. Het is genoeg zo... ik denk dat het tijd is dat u gaat en ons huisje de volgende keer voorbij gaat met uw maandelijkse bezoekjes. Dit kan “bruintje niet meer trekken” het zijn harde en moeilijke tijden!

Dit is de lange straat naar ‘t stationnetje..aan ‘t einde lag de kerk met het klooster. Ik ging naar school in ‘t klooster want in die tijd waren er geen schoolgebouwen. We hadden daar een deel van de ruimte die als leslokaal was ingericht en zaten met 43 kinderen in de klas. Je ziet de weg is onverhard..dat was toen zo...ook de houten elektriciteitspalen met de kabels hoog in de lucht die langs de weg stonden. Deze weg heb ik heel wat keren gelopen naar school, de kerk, en de bezoekjes aan ‘t Parochiehuis wat op de volgende foto te zien is...



hier werden toneelvoorstellingen gehouden, kwam de buurt bijeen voor vergaderingen, en heb ik op badminton (tafeltennisles) gezeten. Ook werd hier ‘t Sinterklaasfeest gevierd. Tja ...die goede oude tijd. Het was maar een houten barak..maar je was er oh..zooo blij mee in die tijd.

Ik kroop stilletjes de tra-treden op naar de overloop en wachtte gespannen af wat er gebeurde. Ik hoorde de stoel schuiven op de parketvloer en de zware stappen van meneer Pastoor, de kamerdeur vloog met een zwaai open en onder wat onverstaanbaar gemompel deed hij zijn nog vochtige wintermantel aan die op lange na niet droog was. Met een klap vloog de voordeur in ‘t slot en stond mijn vader met open mond in de gang...Zo...zei mijn moeder, dat is dat!
Buiten hoorde ik het starten van ‘t motortje en even later verstomde het geluid in de verte van de avond. Nog even kwam het geluid door mijn slaapkamervenster toen hij de lange weg naar de kerk toe uitreed. Toen werd het stil ...ik durfde nog niet meteen naar beneden...maar de hoge nood dwong mij om snel naar beneden te glippen...mijn ouders waren nog in gesprek in de kamer...daarna snel weer naar boven..mijn bedje in!

We gingen nog wel Zondags naar de kerk maar een bezoekje van meneer Pastoor...dat hebben we nooit meer gehad en dus ook niet meer het geluid van ‘t Solex-motortje.

Poezenvrouwtje van de 10 Persjes:

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.


Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, Trigger, Spotje, Shiye ,Knoetje, Sumi & kleine Zatou !

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.

Dit bericht bevat afbeeldingen als bijlage.
Log in of registreer om die te bekijken

De volgende gebruiker (s) zei dank u: louisse

Gelieve Inloggen of een account aanmaken om deel te nemen aan het gesprek.

Gemaakt door Kunena