Welkom, Gasten
Gebruikersnaam: Wachtwoord: Onthoud mij
10 jan 2022

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.



"Dagelijkse perikelen van 't poezenvrouwtje "

avontuurlijke belevenissen van
Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, Trigger, Spotje, Knoetje, Shiye , Sumi en natuurlijk kleine Zatou

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.


Veel leesplezier toegewenst met vooral veel lachwekkende, vrolijke momenten !

Namens ‘t Poezenvrouwtje.
“Uit OUDE DOOS “ Poezenvrouwtje vertelt :
Jeugdherinneringen, hoe was t toen, tederheid, liefde voor, ondeugden, streken, mooie & fijne momenten
Maar ook van u... verras ons ermee! Deel ze met ons!

Onderwerp:

#jeugdherinneringen-jaren ‘60- wie kent deze nog?/ Snijbonen-molen 21 sept 2020 14:40 #26335

  • poezenvrouwtje
  • poezenvrouwtje's Profielfoto Onderwerp Auteur
  • Moderator
  • Moderator
  • liefde overwint alles
  • Berichten: 15371
  • Ontvangen bedankjes 13970

De Snijbonen-molen... Wie kent hem nog ?



Hiermee maakte je snijbonen in vroegertijd. Dat was toen nog niet in potjes of blik te verkrijgen. Je haalde de groente rechtstreeks bij de boer, vaak hadden die een stuk van hun “deel” op de boerderij ingericht met wat houten kistjes waar de vers van ‘t land gehaalde groentes in lagen. Wat je hebben wilde werd afgewogen en kreeg je mee in een oude krant gerold. Thuis waste en sneed je de puntjes eraf en wij mochten dan draaien terwijl de ander de bonen er 1 voor 1 instopte. Aan de voorzijde kwamen dan de gesneden stukjes eruit die werden opgevangen en gekookt.

De snijbonenmolen zat vastgeklemd aan de rand van het tafelblok of aanrechtblad en nadien werd deze schoongemaakt weer opgeborgen voor een volgend gebruik.
Toch had ‘t wel wat want spelenderwijs leerde je koken en hielp je automatisch mee in de keuken.

Poezenvrouwtje van de 10 Persjes:

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.


Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, Trigger, Spotje, Shiye ,Knoetje, Sumi & kleine Zatou !

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.

Dit bericht bevat afbeeldingen als bijlage.
Log in of registreer om die te bekijken

De volgende gebruiker (s) zei dank u: louisse

Gelieve Inloggen of een account aanmaken om deel te nemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door poezenvrouwtje.

#jeugdherinneringen-jaren ‘60- wie kent deze nog?/ 1e bromfiets 30 sept 2020 15:37 #26346

  • poezenvrouwtje
  • poezenvrouwtje's Profielfoto Onderwerp Auteur
  • Moderator
  • Moderator
  • liefde overwint alles
  • Berichten: 15371
  • Ontvangen bedankjes 13970

De 1e bromfiets...Solex geheten


Onze pastoor had er een om zo zijn onderdanen te kunnen bezoeken. In die tijd hadden pastoors nog geen eigen woning en een huishoudster die voor hen kookte en de was deed. Het klooster diende daarvoor dat aan de kerk verbonden was. Meneer pastoor had daar een werkkamer en dus kon je via de Pastorie aanbellen en hem daar een bezoek brengen om dringende zaken te bespreken.

Aangezien meneer Pastoor dus geen eigen voorzieningen had ging hij elke dag op zijn Solex naar 1 van zijn onderdanen, dit was altijd laat in de middag en dus rond etenstijd. Zo kon hij nadien nog blijven voor de koffie en als wij in bed lagen de onderwerpen bespreken met mijn ouders. Dit alles na een warme maaltijd, mijn moeder kookte en je moet denken, in die tijd was je blij met het kleine beetje groente, stukje vlees en de aardappelen om alle mondjes te vullen. Onze pastoor was een forse man met een goede eetlust en dus ging het grootste stuk vlees op zijn bord. Er bleven nooit geen restjes over voor de volgende dag ...mama moest maar zien dat ze weer wat op tafel toverde en was dus niet zo blij dat meneer Pastoor zijn benen onder onze tafel schoof.

Mede omdat hij nadien nog bleef hangen...een aantal koppen koffie achterover sloeg en ook nog verlangde dat hij zijn dikke sigaar kon uitzoeken uit de sigarendoos. Uiteraard sloeg hij ook een borreltje Jonge Jenever met suiker niet af! Het moest er allemaal maar zijn want dat was nu eenmaal zo.
IK weet nog goed dat ik op de trap zat omdat ik beneden naar de wc moest...je had boven immers die voorziening niet...en hoorde mama op een gegeven moment haar stem wat verheffen (iets wat zij zelden tot nooit deed, mijn moeder was goed Katholiek en had respect, zeker voor de Pastoor) maar....meneer Pastoor had het te bruin gebakken voor haar met zijn opmerking: “ ik denk dat het tijd is dat er een zieltje bij komt in dit gezin”

Zo afgelegen lag de kerk in ons dorp, indertijd werd er eerst een kerk gebouwd en daarna werden de huizen er omheen gezet, zo ook hier. Je ziet de landerijen er omheen. We kunnen ons dat nu niet meer voorstellen, maar toen was dat zo...

Welnu...nog voor papa zijn mond kon openen zij mijn moeder enigszins geagiteerd... Wel meneer Pastoor ... het is zo al moeilijk genoeg om de eindjes aan elkaar te knopen, de kinderen te kleden, de rekeningen te betalen en ook nog eens 1 keer in de maand meneer Pastoor van al zijn geneugten te voorzien terwijl ik nu morgen geen restjes meer heb om op te warmen. Het is genoeg zo... ik denk dat het tijd is dat u gaat en ons huisje de volgende keer voorbij gaat met uw maandelijkse bezoekjes. Dit kan “bruintje niet meer trekken” het zijn harde en moeilijke tijden!

Dit is de lange straat naar ‘t stationnetje..aan ‘t einde lag de kerk met het klooster. Ik ging naar school in ‘t klooster want in die tijd waren er geen schoolgebouwen. We hadden daar een deel van de ruimte die als leslokaal was ingericht en zaten met 43 kinderen in de klas. Je ziet de weg is onverhard..dat was toen zo...ook de houten elektriciteitspalen met de kabels hoog in de lucht die langs de weg stonden. Deze weg heb ik heel wat keren gelopen naar school, de kerk, en de bezoekjes aan ‘t Parochiehuis wat op de volgende foto te zien is...



hier werden toneelvoorstellingen gehouden, kwam de buurt bijeen voor vergaderingen, en heb ik op badminton (tafeltennisles) gezeten. Ook werd hier ‘t Sinterklaasfeest gevierd. Tja ...die goede oude tijd. Het was maar een houten barak..maar je was er oh..zooo blij mee in die tijd.

Ik kroop stilletjes de tra-treden op naar de overloop en wachtte gespannen af wat er gebeurde. Ik hoorde de stoel schuiven op de parketvloer en de zware stappen van meneer Pastoor, de kamerdeur vloog met een zwaai open en onder wat onverstaanbaar gemompel deed hij zijn nog vochtige wintermantel aan die op lange na niet droog was. Met een klap vloog de voordeur in ‘t slot en stond mijn vader met open mond in de gang...Zo...zei mijn moeder, dat is dat!
Buiten hoorde ik het starten van ‘t motortje en even later verstomde het geluid in de verte van de avond. Nog even kwam het geluid door mijn slaapkamervenster toen hij de lange weg naar de kerk toe uitreed. Toen werd het stil ...ik durfde nog niet meteen naar beneden...maar de hoge nood dwong mij om snel naar beneden te glippen...mijn ouders waren nog in gesprek in de kamer...daarna snel weer naar boven..mijn bedje in!

We gingen nog wel Zondags naar de kerk maar een bezoekje van meneer Pastoor...dat hebben we nooit meer gehad en dus ook niet meer het geluid van ‘t Solex-motortje.

Poezenvrouwtje van de 10 Persjes:

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.


Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, Trigger, Spotje, Shiye ,Knoetje, Sumi & kleine Zatou !

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.

Dit bericht bevat afbeeldingen als bijlage.
Log in of registreer om die te bekijken

De volgende gebruiker (s) zei dank u: louisse

Gelieve Inloggen of een account aanmaken om deel te nemen aan het gesprek.

#jeugdherinneringen-jaren ‘60- wie kent deze nog?/ uren aan ? telefoon 12 feb 2021 15:49 #26661

  • poezenvrouwtje
  • poezenvrouwtje's Profielfoto Onderwerp Auteur
  • Moderator
  • Moderator
  • liefde overwint alles
  • Berichten: 15371
  • Ontvangen bedankjes 13970


Uren babbelen met je vriendin aan telefoon in de gang...

je ging er ontspannen bij liggen, kon makkelijk met dat lange krul-snoer dat je met gemak zover kon uittrekken





_voetje Oh ja en deze dan.. herinneren we deze nog? Dit is de telefoonklapper in de toen zo moderne kleur gifgroen. Met t metalen pijltje schoof je naar de letter uit t alfabet waaronder de gezochte persoonsnaam was genoteerd, dan drukte je op de onderste groene brede knop ( middenonder en voila.. daar stond t adres en telefoonnummer vermeld dat je daarna met je vinger moest draaien.


_voetje zo leuk dit is echt jeugdsentiment!
Poezenvrouwtje van de 10 Persjes:

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.


Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, Trigger, Spotje, Shiye ,Knoetje, Sumi & kleine Zatou !

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.

Dit bericht bevat afbeeldingen als bijlage.
Log in of registreer om die te bekijken

De volgende gebruiker (s) zei dank u: louisse

Gelieve Inloggen of een account aanmaken om deel te nemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door poezenvrouwtje.

#jeugdherinneringen-jaren ‘60- wie kent deze nog?/ uren aan ? telefoon 12 feb 2021 16:27 #26662

  • louisse
  • louisse's Profielfoto
  • poezel
  • poezel
  • Berichten: 1240
  • Ontvangen bedankjes 1937
ik ken die telefoon wel ,maar bij mijn ouders hadden we geen telefoon.
haha jij hoorde bij de rijke natuurlijk.

groetjesssss
Louise
Groetjesss ...Louisse,

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.

een pootje van al mijn viervoetige huisgenootjes.

Gelieve Inloggen of een account aanmaken om deel te nemen aan het gesprek.

#jeugdherinneringen-jaren ‘60- wie kent deze nog?/ uren aan ? telefoon 12 feb 2021 17:56 #26663

  • poezenvrouwtje
  • poezenvrouwtje's Profielfoto Onderwerp Auteur
  • Moderator
  • Moderator
  • liefde overwint alles
  • Berichten: 15371
  • Ontvangen bedankjes 13970

ik ken die telefoon wel ,maar bij mijn ouders hadden we geen telefoon.
haha jij hoorde bij de rijke natuurlijk.

groetjesssss
Louise


Wij eerst ook niet hoor, maar je woonde zover vanalles af , deed alles lopend, op de fiets of kocht een retourtje in de lijnbus... of een enkele reis ( ook mogelijk indertijd als je pas de volgende dag terug ging naar huis.

Je had toen nog geen auto zoals nu, de weg voor ons huis was zandweg.



Mijn lederen schooltasje hangt eronder aan de kinderkapstok.

Dit is onze telefoon met draaischijf gemaakt van Bakeliet, hij was er in creme of zwart. De bel kon je buiten horen.
Ik ging altijd op de trap zitten bellen, de tegels op de grond waren mij te koud, we hadden toen alleen een kolenkachel in de kamer en eentje om op te koken in de keuken.



Deze Teakhouten meubels uit de jaren zestig herken je vast van de foto’s in mijn huis nu... ik heb ze meegenomen na t leeghalen van ouderlijk huis na overlijden van mijn vader.
Nieuwe kussens in laten snijden en opnieuw laten bekleden met Poes-bestendige stof... nooit spijt van gehad.



Hier rechts bij de schouw stond vroeger de kolenkachel.. ik haatte het om kolen te moeten halen..snertklusje dat gedaan moest worden.
Poezenvrouwtje van de 10 Persjes:

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.


Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, Trigger, Spotje, Shiye ,Knoetje, Sumi & kleine Zatou !

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.

Dit bericht bevat afbeeldingen als bijlage.
Log in of registreer om die te bekijken

De volgende gebruiker (s) zei dank u: louisse

Gelieve Inloggen of een account aanmaken om deel te nemen aan het gesprek.

Laast bewerkt: door poezenvrouwtje.

#jeugdherinneringen-jaren ‘60- wie kent deze nog?/ telefooncel 16 feb 2021 12:37 #26672

  • poezenvrouwtje
  • poezenvrouwtje's Profielfoto Onderwerp Auteur
  • Moderator
  • Moderator
  • liefde overwint alles
  • Berichten: 15371
  • Ontvangen bedankjes 13970

Telefooncel is voor deze jeugd helemaal onbekend in het huidige straatbeeld...

Telefooncel stond op de meest afgelegen plekken, deze is voorzien van telefoonboeken op alfabet kon je per boek op plaatsnaam zoeken naar het nummer van degene die je wilde bereiken. Vaak had je pech want mensen scheurden de nummer uit de boeken waardoor ze niet compleet waren.


De eerste telefooncel in die jaren was deze versie...een zware deur die moeilijk open ging en met een klap achter je dichtviel . Hij was verlicht in de avonduren maar ik voelde mezelf er altijd zo in “bekeken” omdat het verlicht was en je het gevoel kreeg alsof je in de spotlights stond . Lange gesprekken waren duur, starttarief was 10 cent en als je niet voldoende ingegooid had dan werd de verbinding abrupt verbroken. Ook muntstukjes van 25 cent kon je erin gooien maar wisselgeld kreeg je niet terug! De telefoon had een draaischijf waar je door middel van je vinger erin steken en draaien de persoon bereikte die je aan de lijn wilde krijgen.



Je voelde je altijd wat gejaagd door de mensen die stonden te wachten en met een beetje pech opende een brutaaltje de deur om je wel even toe te roepen dat je moest opschieten want er waren meer wachtenden...alsof je dat al niet wist en gezien had in die “glazen vissenkom” Je wist je geen raad je zo te draaien dat je enige privacy had en je kon concentreren op je gesprek. Het galmde zo dat de buitenstaanders het gesprek volledig konden horen.

In latere jaren werden ze gemoderniseerd met felle groene kleuren zoals deze hier...de draaischijf was vervangen door druktoetsen, de tijd ging vooruit en de techniek ook.
Poezenvrouwtje van de 10 Persjes:

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.


Tiamo, Sheva, Pepé, Lieveke, Trigger, Spotje, Shiye ,Knoetje, Sumi & kleine Zatou !

Deze afbeelding is verborgen voor gasten.
Login of registreer om deze te zien.

Dit bericht bevat afbeeldingen als bijlage.
Log in of registreer om die te bekijken

De volgende gebruiker (s) zei dank u: louisse

Gelieve Inloggen of een account aanmaken om deel te nemen aan het gesprek.

Gemaakt door Kunena